Singapur z powodu niewielkich rozmiarów oficjalnie nie ma podziału administracyjnego. Jednak z racji gospodarczych jest w nim 5 stref gospodarczych - regionów, które dzielą się na 55 poddystryktów.

Dzielnica Małe Indie ulokowała się wokół Serangoon Rd, na północ od kolonialnej dzielnicy. Unoszący się w powietrzu zapach przypraw stanowi jej nieodłączną część, podobnie jak muzyka filmowa z Bollywood i malownicze boczne uliczki.

Little India Arcade z licznymi ciekawymi sklepami stoi naprzeciwko gwarnego targu Tekka Centre. Świątynia Sri Veeramakaliamman (141 Serangoon Rd, poświęcona bogini Kali, jest jedną z najpopularniejszych wśród Tamilów. W buddyjskim sanktuarium Sakaya Muni Buddha Gaya (366 Race Course Rd), zwanym Świątynią Tysiąca Świateł, znajduje się 15-metrowy posąg siedzącego Buddy, a także mnóstwo żarówek.

W zapuszczonych alejkach za Desker Rd mieszczą się niesławne domy publiczne i kawiarnie ze stolikami na zewnątrz, przy których robi się świetne interesy. Jest to spuścizna po starej Bugis St, obecnie odrestaurowanego handlowo-restauracyjnego rejonu, bliżej dzielnicy kolonialnej.

Ultranowoczesny system metra Mass Rapid Transport oferuje najłatwiejszy, najszybszy i najwygodniejszy sposób poruszania się po Sinagpurze. System działa od 6.00 do północy. W godzinach szczytu pociągi kursują co 3 minuty, a poza nimi – co 6 minut.

Przejazd kosztuje 0,80–1,80 S$. Elektroniczna karta Ez-link, dostępna na każdej stacji metra, jest znacznie tańsza i wygodniejsza. Jej cena wynosi 10 S$ (plus 5 S$ depozytu, który wraz z niewykorzystaną kwotą jest zwracany przy oddawaniu karty). Przejazd z Ez-link kosztuje 0,60–1,65 S$. Przy wejściu lub wychodzeniu ze stacji MRT karty nie trzeba wyjmować z portfela. Jest ważna także we wszystkich autobusach publicznych.

Turystyczny jednodniowy bilet (10 S$) uprawnia do 12 przejazdów autobusem i metrem. Można go kupić na stacjach MRT i końcowych przystankach autobusowych.

Przejazd metrem z lotniska Changi do oddalonego o ok. 20 km centrum (stacja City Hall) kosztuje zaledwie 1,35 S$ (26 min). Pociągi odchodzą co ok. 7 min.

Singapur to jedno z najmniejszych państw świata. Nazwa Singapur pochodzi od dwóch sanskryckich słów: singa (lew) i pura (miasto), stąd niekiedy stosowana nazwa Miasto Lwa.

 Położone jest na wyspach u wybrzeży Półwyspu Malajskiego, od którego oddzielone jest cieśniną Johor. Łącznikiem pomiędzy Singapurem a Malezją jest wybudowana nad cieśniną grobla.

Od Indonezji natomiast odgraniczają go cieśniny: Malakka (od Sumatry) i Singapurska. W obręb terytorium kraju wchodzi jedna duża wyspa - Singapur o powierzchni 576 km2 oraz 60 małych przybrzeżnych wysepek, które w większości otoczone są rafami koralowymi.

Większe z nich to: Tekong (17,9 km2), Ubin (10,2 km2), Sentosa (3,3 km2). Linia brzegowa państwa ma długość 193 km i jest dobrze rozwinięta.

Teren Singapuru to nizina, a jej średnia wysokość wynosi zaledwie 17 m n.p.m. Jedynie centrum wyspy stanowi niezbyt wysokie wzniesienie zbudowane z granitów. Jest to góra Timah, wznosząca się na wysokość 177 m n.p.m. – najwyższy punkt kraju.

Ze względu na mały obszar państwa, ponad połowę kraju zajmują obszary zabudowane. Jedyny las pierwotny znajduje się na zboczach góry Timah i w jej okolicy.

Singapur jest terytorialnie niedużym państwem, ale liczba ludności sięga tu ponad 3 mln. Dlatego jest najgęściej zaludnionym krajem świata.

Główną grupą etniczną są tutaj Chińczycy, którzy znacznie dominują nad innymi (77,7%). Drugie miejsce zajmują Malajowie (14,1%), a dalej Hindusi i Tamilowie oraz Europejczycy, wśród których przeważają Anglicy.

Bardziej od struktury etnicznej zróżnicowane są wyznania. Najliczniejszą grupę stanowią Taoiści (29,3%). Wynika to z faktu, iż jest to główna religia Chińczyków. Stosunkowo liczni są także buddyści, a w dalszej kolejności muzułmanie, chrześcijanie, hinduiści oraz grupa bezwyznaniowców.

Mieszkańcy Singapuru to naród niesamowicie zdyscyplinowany i pracowity. Całość jest podporządkowana rządowi, który ustala reguły i zasady nawet te dotyczące codziennego życia.

Kraj słynie z niesłychanie wysokich i ostrych kar nawet za małe przewinienia. Na ulicach miasta - państwa przechodzenie przez jezdnię w niedozwolonym miejscu, śmiecenie, a także palenie tytoniu może być przyczyną zapłacenia bardzo wysokiego mandatu nawet w wysokości 225 USD. Zakazane jest także żucie gumy.

Polityka państwa zachęca do wczesnego wstępowania w związek małżeński i posiadania trojga dzieci. Bardzo mile widziani są tu utalentowani obywatele innych państw azjatyckich. Ma to na celu podniesienie liczby ludności.

Ze względu na ogromne natężenie ruchu bardzo wysokim podatkom podlegają samochody. Rząd w ten sposób chce zmniejszyć korki uliczne. Do centrum singapurskiego City w godzinach szczytu mogą wjechać jedynie samochody dostawcze, pojazdy posiadające specjalne przepustki lub z liczbą pasażerów wynoszącą minimum 4 osoby.

Nad tym wszystkim czuwa specjalna tajna policja. Prasa, filmy i książki podlegają tu daleko idącej cenzurze, a rozpowszechnianie krytykujących działanie rządu wydawnictw jest surowo zakazane.

Singapur należy do bogatszych państw świata. Jest to kraj wysokouprzemysłowiony i należy do grupy tzw. "azjatyckich tygrysów".

Rozkwit gospodarki kraju nastąpił w ciągu ostatnich dwudziestu lat, dzięki rządom Lee Kuan Yew. Jest to jednocześnie najbardziej stabilne państwo Azji południowo- wschodniej.

Rolnictwo nie odgrywa większej roli podobnie jak przemysł wydobywczy. Wszystkie surowce są importowane, nawet słodka woda.

Dobrze natomiast rozwinięty jest przemysł przetwórczy. Z najlepiej prosperujących należy wymienić: rafineryjny, elektroniczny, stoczniowy oraz maszyn górniczych i odzieżowy. Singapur zajmuje 4 miejsce w świecie w produkcji radioodbiorników.

W Singapurze znajduje się jeden z największych na świecie pod względem zajmowanej powierzchni port. W 1981 roku w dzielnicy Changi otwarto lotnisko, które jest jednym z największych portów lotniczych w Azji. Jest to ważny węzeł komunikacyjny w połączeniach z Australią. Ważną dziedziną także jest transport morski.

Istotnym źródłem dochodów państwa są usługi finansowe i bankowe. To tutaj znajduje się największa w Azji giełda.

Duże zyski coraz więcej przynosi turystyka. Rocznie do Singapuru przyjeżdża około 5 mln turystów, głównie z krajów azjatyckich, ale również z Niemiec, Wielkiej Brytanii czy też Stanów Zjednoczonych.

Na wyspie Sentosa otwarto specjalnie dla zagranicznych gości park rozrywki, ośrodek konferencyjny, a także wolnocłowe strefy w porcie i na lotnisku.

Na wschodnim wybrzeżu znajdują się liczne baseny kąpielowe, pola golfowe oraz korty tenisowe.

Nazwa Singapur w sanskrycie oznacza "Miasto Lwa".

Do XIII wieku wchodziło w skład państw malezyjsko- indonezyjskich, które były częścią handlowego imperium Sumatry. W 1297 roku wyodrębniło się z księstwa Śriwidżaja, ale już w połowie następnego wieku było uzależnione od Syjamu (obecnie Tajlandia).

W XIV wieku Jawajczycy zniszczyli miasto, a wiek później znalazło się w obrębie sułtanatu Malakka.

Rok 1511 to czas, gdy dotarli tutaj Portugalczycy i zajęli wyspę. Szybko docenili jej strategiczne znaczenie także inny kolonizatorzy. Od 1641 roku obszarem tym zarządzali już Holendrzy. Wreszcie w 1819 roku dotarli tutaj Anglicy, uzależniając od siebie na długi czas obszar wyspy.

Pierwszym Brytyjczykiem był Stamford Raffles, który utworzył na wyspie w imieniu Kompanii Wschodnioindyjskiej brytyjską faktorię handlową.

Początkowo była to tylko dzierżawa od Sułtanatu Malajskiego. Obszar kupiony został dopiero kilka lat później, w 1824 roku. Port stał się wkrótce brytyjskim centrum administracyjnym na tym obszarze.

W 1867 roku Singapur otrzymał status kolonii, dzięki czemu wszedł w skład Imperium Brytyjskiego. W latach 1924- 1938 wybudowano w Sembawangu największą wojskową bazę morską.

Budowniczowie popełnili jednak kardynalny błąd. Wszystkie stanowiska artyleryjskie skierowano jedynie w kierunku morza. Nie wzięto pod uwagę możliwości ataku ze strony Półwyspu Malajskiego.

Sytuację tą wykorzystali podczas II wojny światowej Japończycy. Przygotowali inwazję od strony półwyspu i bez większych problemów zdobyli wyspę. Przez cały okres wojny, od 1942 do 1945 trwała okupacja Singapuru przez Japończyków.

Ponownie w strefie wpływów brytyjskich znalazł się po zakończeniu wojny. Stan ten trwał do 1959 roku, kiedy Singapur uzyskał wewnętrzną autonomię. Należał jeszcze wprawdzie do Brytyjskiej Wspólnoty Narodów, ale jako samodzielnie rządzące się państwo.

W latach 1963 - 65 wyspa była częścią Federacji Malezji. Całkowitą niepodległość Singapur uzyskał 9 sierpnia 1965 roku.

Od tego czasu rozpoczął się intensywny rozwój dzięki polityce prowadzonej przez dyktatora - pierwszego premiera Singapuru - Lee Kuan Yew (1959- 1990). To on jest uznawany za architekta gospodarczego cudu w Singapurze. W ostatnich 30 latach miasto stało się ruchliwą metropolią.